مطالعه نقش اقتصاد سبز در مدیریت تغییرات اقلیمی و پایداری منابع آب در افغانستان
ماهیت تحقیق حاضر کاربردی است. از روش کتابخانه‌ای با مرور و بررسی‌های مطالعات پیشین که مرتبط به این تحقیق است، به ثمر رسیده است. روش تجزیه‌وتحلیل اطلاعات، مروری-تحلیلی می‌باشد. یافته‌های تحقیق این است: بهره‌مندی از اقتصاد سبز سبب افزایش سرمایه‌گذاری و بهبودی اشتغال؛ کاهش میزان بیکاری و فقر؛ توزیع مجدد درآمد میان اعضای جامعه؛ استفاده از منابع طبیعی (به‌خصوص آب) جهت رفع نیازمندی‌های متنوع؛ تخصصی‌شدن بهره‌وری از منابع طبیعی؛ مدیریت منابع خانواده‌ها (به شمول پس‌اندازها و نیروی کار)؛ و کاهش اثرات مواد مضر (جابجایی کشت‌های زراعتی غله‌جات و حبوبات به جای زرع مواد مخدر، کوکنار، هروئین و چرس و …) می‌گردند. ادامه روند سبزسازی محیط و ساخت‌وساز در این زمینه‌ها عواقب و پیامدهای ناگوار، از قبیل تحدید منابع زراعتی؛ پی‌کردن جنگل‌ها و از بین بردن باغات؛ پخش آلودگی‌های صوتی و محیطی از ناحیه گردشگران و ذینفعان محیط‌زیست و محیط سبز (پارک‌ها و مکان‌های تفریحی و گردشگری)؛ تراکم‌کاری شغل زنان و اطفال؛ و عدم توقف بی‌رویه ساخت‌وساز در قبال داشته‌اند. از این منظر، افغانستان در راستای استفاده از مزایای اقتصاد سبز و ارتباط آن با مدیریت تغییرات اقلیمی و پایداری منابع؛ از جمله آب، بیشتر به نتایج منفی ناشی از عدم مدیریت منابع اقتصادی مواجه بوده‌اند.
کلمات کلیدی: اقتصاد سبز، پایداری منابع، توسعه محیط زیست